fantasy
Zamykając oczy można czasami zobaczyć więcej. Zamknij, więc, oczy. Połóż się w cieniu w ciepły dzień, albo na kanapie w cichym pokoju i przykryj się kocem. Zamknij oczy i uwolnij wyobraźnię. Ale ostrożnie! Bo przy okazji, zupełnie niechcący, niespodziewanie, niektórzy z was mogą uwolnić w sobie coś innego... Na poboczu
piosenka
Gdzie łopian i głóg , gdzie wstążeczki dróg, gdzie rzeka pagórki spina. Gdzie strumień i głaz, gdzie stuletni las, na wzgórzu stała dziewczyna. Gdzie złocisty klon, gdzie niesie się dzwon, wiatr złoty warkocz rozwinął. Gdzie grusza i płot, gdzie ścieżka wśród błot, po buzi łzy gorzkie płyną. Gdzie kwiecisty sad, gdzie
wyszeptane
Posłuchajcie tego, co opowiem Wam dzisiaj. Był sobie.... Była sobie.... Nie wiem jeszcze dokąd zaprowadzi nas dzisiejsza opowieść, więc na wszelki wypadek miejcie przy sobie chusteczki, bo nie wykluczone, że przyniesie dużo łez, albo śmiechu. Tak czy tak, chusteczki się przydadzą. Niech opowieść się rozwija w swoim tempie. Niech będzie
Nigdy nie zapomnimy Byłeś, jesteś i zawsze będziesz częścią naszego naszego życia
wyszeptane
...inaczej jakoś wygląda dzisiaj pył tańczący na wietrze... To, co było, nie zmieniło się przecież. Byłeś, kochałeś, śpiewałeś i nic tego nie zmieni. Wszystkie chwile, które spędziłeś wśród nas i z nami, wszystkie wódki wspólnie wypite, wszystkie noce przegadane, piosenki wyśpiewane i wygwizdane, tańce na kawiarnianym stole, czajnik pełen czerwonego
fantasy
Nie powiem wam gdzie to dokładnie było, ponieważ zdaję sobie sprawę z tego, że znajdzie się przynajmniej kilku wariatów, popaprańców i przekornych, którzy będą chcieli pójść w nasze ślady. Tu, na miejscu, wszyscy wiedzą. Urodziliśmy się w miejscowości jakich jeszcze całkiem sporo. Tutaj wszyscy wiedzą jak się nazywasz, kim jesteś,
piosenka
Ledwie zaczął się dzień a już słońce się chyli. Czas już przegnać ten żal, nie poradzisz nic. Tyle piękna jest przecież w krótkim tańcu motylim. Motyl nie wie jak bardzo krótko przyszło mu żyć. Jak motyl, jak motyl burzą szarpany, jak ważka wichrem rzucona o głaz. Jak obłok nawałnicą rozwiany,
po co komu szwagier
No, cholera jasna, się narobiło! Szwagier książkę kupił! No, luuudzie! Jak to "jaką"? Normalną. Z papieru. Człowiek myślał, że co za problem. Idziesz do takiego monopola z książkami. Mówisz " Poproszę książkę ", płacisz, idziesz do domu. I tyle. A się okazuje, że wcale nie! Szwagier mówi, że
fantasy
Długo już jedziemy. Nie wiem ile. Nie lubię zegarków. Długo. Nie patrzą na mnie wcale. I nie trzeba. I tak nie miałabym o czym z nimi gadać. Ten po prawej, siwy taki zupełnie, chociaż staro nie wygląda. Chudy niemożliwie. Wydaje się, że kości policzkowe przebiją mu skórę jak tylko otworzy
piosenka
Kiedyś może Naprawię dziurę w dachu przez którą kapie nie deszcz, a coś jeszcze Przez całą noc nie daje spać, myślom szalonym każe gnać Kiedyś może Kiedyś może Naprawię stare lustro Srebrem pokryte lustro stare a w nim smętne mary, Przez całą noc nie dają spać, myślom szalonym każą gnać
fantasy
Za tamtą chatą, tamtą bardziej na lewo, tamtą z zapadniętym dachem i oknami jak puste oczodoły, tam widać zaraz taki pagórek co jeszcze tym się wyróżnia, że nic, ale to nic na nim nie rośnie. Kiedyś go okoliczni mieszkańcy wspólnym wysiłkiem solidnym parkanem ogrodzili bez furtki. A na tym parkanie
wyszeptane
Był sobie kiedyś artysta. Raczej o nim nie słyszeliście. Konkretnie, który to artysta nie ma szczególnego znaczenia. Może to ten, który niósł płonące łuczywa za Wielkim Artystą w jaskini Lascaux (chociaż wtedy jaskinia nazywała się inaczej ale nie pamiętam jak). I to właśnie on był autorem najfajniejszych malunków. Niestety , nie