Coś wam powiem o sobie, na początek. Zanim przejdę przez próg, pukam dyskretnie we framugę trzy razy i czekam chwilę. Nie wiecie? Wytlumaczę, ale jeszcze nie teraz. Nie przechodzę przez próg lewą nogą, nie uścisnę twojej dłoni dopóki jestem za progiem. Że przesądy? Rozumiem. Tyle, że to co w waszych
Sobota jest, rzuć wszystko precz i do telewizora pędź! Tralala, gdzie pilot? Bo kto ma pilota , ten ma władzę! A jak! Dobra. No to co dzisiaj oglądamy? Coś strasznego, oczywiście! Wiecie, co jest straszne? Ale takie NA PRAWDĘ straszne? No, co wy ? Serio? Tu się różnimy. Nie, na serio. Różnimy
Rynsztokami tego świata płyną łzy, niepowstrzymanym potokiem. Błękit nieba wydaje się błotem, obraz cały się chwieje , a ty... A ty biegnij, biegnij, biegnij, a ty uciekaj , uciekaj, a ty biegnij, biegnij, a ty uciekaj. Cała miłość się mieści w kropli krwi, a ta leje się strumieniami. Czy ktoś jeszcze tu
No, nie uwierzycie, na pewno nie, bo ja bym z resztą sam nie uwierzył, ale no nic, nic się nie dzieje, a to po tym jak Piekutoski, skąpiradło jedne, szuję do naszej wsi wpuścił, ale przed tym też zupełnie tak samo nic się nie działo, bo ta szuja to ona
Moi drodzy przyjaciele, krewni i znajomi. Moi drodzy czytelnicy, goście, których znam, jak i ci , których nie znam - dziękuję wam wszystkim. Dziękuję tym, którzy cierpliwie czytają wszystko, co piszę jako Word Whisperer i regularnie dają mi znać o swoich wrażeniach. Dziękuję za stałe wsparcie. Dziękuję tym, ktorzy czytają i
"Co ostatecznie złamało mi serce? Gdy zrozumiałam, że doskonale wiedziałeś co robisz. Wiedziałeś jak bardzo mnie zranisz, a jednak zrobiłeś to. Świadomość tego zostawiła ranę. A ponieważ ciągle tu jesteś, ta rana nie chce się zagoić. Tyle razy mnie porzucałeś i odpychałeś tylko po to, żeby wracać, jakby nic
Wybacz mi. Nie ważne teraz komu było bardziej wstyd. Nie ma znaczenia kto zawinił ja czy ty. Na do widzenia do nienawiści dodaj szczyptę przebaczenia. Wybacz mi. Wybacz mi. Być może trzeba było trochę bardziej być. Wyciągam rękę. Nie rozumiem już tej gry. Na do widzenia powiem ci tylko, człowiek
W lazurowej zatoce moich snów, pod kwitnącą jabłonią moich marzeń gubię myśli i nie chcę znaleźć ich znów. Nie chcę spotkać siebie w tłumie zwykłych zdarzeń. Gdy się zgubię nie myśląc o niczym w najpiękniejszych wspomnień pochodzie, moje myśli, kruche jak cieniutki pierniczek, we wspomnieniach pięknych umoczone jak w miodzie.
Uwolniło się od krzyków i oskarżeń, otrząsnęło z siebie winy i obelgi. Powróciło do dziecięcych prostych marzeń. Usunęło z serca cały smutek wielki. Otrzepało z dłoni wstrętne oskarżenia, usunęło spod paznokci brudne myśli. W czyste dłonie wzięło siłę by coś zmienić. Zaczerpnęło w płuca powiew ulgi czystej. Oczyściło oczy z
Dobra. Zgodziłam się. Faktycznie. Ale te konusy zezowate wszystko na swoją korzyść potrafią wykręcić! Zaczęło się na początku grudnia. Najpierw zrobili się smętni. Zaczęli się wysławiać kulturalnie. Przestali być złośliwi. Przestali zastawiać na mnie pułapki. I cały czas "Tak, panienko", "Oczywiście, panienko ", "Już się robi,
Ranne serce wyleczę miodem, melodią cichą, zapachem malin. Jeśli musisz odejść, to odejdź. W moim oknie świeczka zawsze będzie się palić. Jeśli musisz odejść, to odejdź, lecz zostaw myśli otwarte wrota. Żebyś dostrzegł tej świecy płomień gdy zapach wiśni dojrzałych ogłosi czas powrotów. Żebyś dostrzegł tej świecy płomień co rozjaśni
Opowiem Wam dzisiaj taką jakby bajkę. Taką, wiecie, niby, że bez morału, ale może jednak... O. Taką właśnie. Że "jak zawsze"? No, może jak zawsze, ale tym razem o czymś innym. Było sobie kiedyś miasteczko. Bardzo ładne miasteczko. Ładnie położone nad morzem, w spokojnej zatoce. Dużej zatoce, takiej