wyszeptane
Był sobie kiedyś artysta. Raczej o nim nie słyszeliście. Konkretnie, który to artysta nie ma szczególnego znaczenia. Może to ten, który niósł płonące łuczywa za Wielkim Artystą w jaskini Lascaux (chociaż wtedy jaskinia nazywała się inaczej ale nie pamiętam jak). I to właśnie on był autorem najfajniejszych malunków. Niestety , nie
piosenka
Najpierw pierwsza miłość, potem druga i wreszcie, przyjdzie ta jedyna, chyba - no cóż. Potem to już życie, więc żyjesz, bo przecież kiedyś przyjdzie jesień w ogrodzie pełnym róż. Wtedy zjawi się ta pastelowa miłość. Z samotności serca, z tęsknoty - no, cóż. Życie toczy się jakby jej nie było,
fantasy
- No i co się tak gapisz? Gapi się i gapi chyba od godziny. Siedzi w tym samym miejscu, bez ruchu. Idealnie bez ruchu. Dokładnie w takiej samej pozycji. Nawet nie mruga. Brrr. - No, dobra. Czego chcesz? No, żebyś się przestał gapić i poszedł sobie? Odwracam się plecami. Może
wyszeptane
Siedzę i patrzę jak rozpada się świat. I, słowo daję, nie pamiętam kiedy to się zaczęło. A wszystko krzyczy "Twoja wina!" Teraz już tylko siedzę i patrzę. Widzę, teraz wreszcie widzę. Ale nie wierzę. Widzę, ale wciąż mam nadzieję, że to nie prawda. Myślę, chociaż to już na
piosenka
Że jestem silna w chwili zwątpienia, przypomnij mi, proszę. Że jestem dzielna, gdy przerażenie ogarnia mnie. Że zawsze daję radę, że góry przenoszę. Gdy zacznę wątpić przypomnij mi, proszę. Przypomnij mi. Że, co zniszczyłam, umiem naprawić, przypomnij mi proszę. Że jestem mądra, kiedy czuję, że nie wiem nic. Że jestem
piosenka
Postawię na stole ciepły chleb, świeże masło i trochę sera, butelkę wina , wiśniowy dżem, już wiem, że nigdzie się nie wybierasz. Pogadamy o życiu, muzyce, o tym świecie, co nam się wyśnił. Już jesteśmy troszeczkę za starzy, by rumienić się do swoich myśli. Postawię na stole duży gar, a w
"W kiepsko zamiecionej, ogólnie brudnawej i zatęchłej, a gdzie nie gdzie nieznacznie już nawet nadgniłej, krainie - nie za żadnymi tam górami, czy tam lasami czy coś, a raczej w odwrotnym kierunku - za bajorem i kupą gnoju , stało coś podobne do starej stodoły, złośliwie przez okolicznych mieszkańców nazywane
fantasy
Stoję we własnym domu, na mojej własnej podłodze, na której leży mój własny, osobisty autentyczny fałszywy perski dywan, przed drzwiami, które nie są moje. Ogarnia mnie nieprzyjemny dysonans poznawczy. Rozglądam się więc z naiwną nadzieją, że zobaczę coś, co potwierdzi, że znajduję się nie tam gdzie sądzę, że się znajduję.
piosenka
Znam takie miejsca , gdzie łączą się ból i nadzieja choć na powierzchni lód, pod spodem wrze, stary ogień karmi uczuć zawieja. Przeszliśmy piekło i chłód, zdaje się nic już nie czujesz. Z wierzchu twarda skorupa, w środku uczuć głód; stary ogień gdzieś w głębi buzuje. Ciemność i mróz, idzie zima,
Szefie! Dzień doberek! O, matko! Co tak capi? Szefie? A szef to gdzie się schował? No, nie może być! Szef na wagarach? Szeefiee?! Halooo?! Szeefiee...? No, nie możliwe! Nie ma!!! To ja sobie tutaj Deeeespaaasitooo la la la la deeespaasitooo!!! To ja sobie miotłą despasiiitooo!!! Szmaty nie tknę no bo
Dialog pierwszy -Co czytasz? - "Paragraf 22" - Co? - "Paragraf 22" - A fajny ten kryminał? - Który? - No, ten , co czytasz? - A. To nie kryminał. - Co ty powiesz? Z takim tytułem...A o czym to? - O wojnie. - Co ty
A nie mówiłam!
Słuchaj, dom sprzedaję. Gdzie "stary"? Stary w lipcu sprzedany. Ten drugi. No? I co? No, wrzesień jest. Wiem przecież. Nooo, czy ja wiem, co... No, nic, niby. Tylko tapeta odłazi. No, jak "gdzie"? Od ściany. No, żeż, na poddaszu przecież. Nie mówiłam? To zaraz, chwileczkę. To