piosenka

Piosenka o skarbie

Małgorzata Janicka Bieryło

25 Jun 2025 — 1 min read

Skarbie mój, Skarbie, oddam Ci wszystko

To o co prosisz i o co się boisz prosić

Oddam

Myśli Oddam świadome

I te, co się jak ćmy szamocą ślepe

Skarbie mój, serce moje, oddam Ci wszystko

Co wiesz i nie wiesz, a pragniesz

Oddam

Sny oddam przepiękne

I te, co się lękiem żywią niemym

Skarbie mój, słońce moje, oddam Ci wszystko

Czy słowa znasz, czy, jak prosić, nie wiesz

Oddam

Oddam dni pozostałe

Te, co minęły należą przecież do ciebie

Czekam...

Nikt nas nie przygotował. Nikt nam nie powiedział... Czy my baliśmy się starości? Kiedyś dawno? Kiedy mogliśmy imprezować całą noc, spać godzinę, a następnego dnia działać jakby nigdy nic? Wtedy, kiedy nasze żołądki bez oporu trawiły pasztet podlaski i konserwę pułtuską (bożżż!)? Wiedzieliśmy, że jak się jest starym, to pamięć

Piosenka dla tych, co nie mogą zasnąć

Gdy po nocy nastąpi noc i nie będzie już nic do wyśnienia, Co się z nami stanie? Skąd weźmiemy sny? Trzeba będzie rozpalić stos by ogrzały się nasze marzenia. By obronić serca przed nocą co wyciska łzy. Dokąd, dokąd, dokąd zaprowadzi nas ta historia, stara, piękna opowieść o miłości, magii

Furstenwalde (część pierwsza?)

- No cóż. Jedno mogę powiedzieć, ponieważ to jedyne co wiem na pewno. A jaki z tego wniosek? Też tylko jeden. Tak. Po tym lesie włóczą się rzeczy, które nie wiedzą, że są martwe. Więc jeśli zamierzacie zostać, nigdy, nigdy nie wychodźcie na zewnątrz po zmierzchu. Gdybyście mnie spytali, to

Nikt nie dostrzega

Odzywam się rzadko. Parę słów co jakiś czas. To i tak nie ma znaczenia. Prawie nikt nie zwraca uwagi. Nie przemykam się już pod ścianami jak dawniej. Nie muszę. Którędy chodzę nie obchodzi nikogo. Nie widzą mnie. Ale z drugiej strony, jak stoję akurat komuś na drodze, to mnie omija.

Read more

Czekam...

Piosenka dla tych, co nie mogą zasnąć

Furstenwalde (część pierwsza?)

Nikt nie dostrzega