Piosenka o zwykłym wtorku

Są takie dni, gdy życie się przetacza po mnie jak lawina,'

Jestem jak ślimak rozdeptany co dynda pod podeszwą buta.

I myślę sobie "Po co ja się tego życia tak kurczowo trzymam.

Przecież, w cholerę, całkiem jestem już popsuta."

W zasadzie, nie da się mnie łatwo już naprawić teraz.

Już nie wystarczy, że dokręci się tę klepkę zluzowaną.'

Łatwiej niż dawniej nawet, daję teraz się nabierać.

Więc rzeczywistość daje mi po łbie każdego rana.

Że dla mnie wszystko jest po jednej lub po drugiej stronie.

jak daltonista dziwny, nie widzę kolorów szarych.

co tu naprawiać,lepiej sprawcie sobie nowy model.

Po co się dłubać w tym, co w głowie ma ten model stary