wyszeptane
Sobota jest, rzuć wszystko precz i do telewizora pędź! Tralala, gdzie pilot? Bo kto ma pilota , ten ma władzę! A jak! Dobra. No to co dzisiaj oglądamy? Coś strasznego, oczywiście! Wiecie, co jest straszne? Ale takie NA PRAWDĘ straszne? No, co wy ? Serio? Tu się różnimy. Nie, na serio. Różnimy
wyszeptane
Jestem historią o miłości. Miłości czystej i szczerej, wiernej i nigdy nie odwzajemnionej. O miłości porzuconej, o sercu zdeptanym tyle razy, że składało się już właściwie tylko z łat. Cierpliwie cerowane, a potem odtrącone kolejny raz. Jestem historią o miłości niezrozumianej. W tej historii wiele jest krótkich rozdziałów, niedokończonych epizodów.
wyszeptane
Chociaż nie wiem , gdzie jest to gdzieś, Tam co wieczór czekam na ciebie, moja kochana. Miałem być twoją skałą, kotwicą, a jest jak jest. Śpij, ja usiądę przy tobie i powiem, że kocham, a z rana Znów podniesiesz z poduszki buzię mokrą od łez. Chociaż nie wiem, gdzie jest to
fantasy
Zamykając oczy można czasami zobaczyć więcej. Zamknij, więc, oczy. Połóż się w cieniu w ciepły dzień, albo na kanapie w cichym pokoju i przykryj się kocem. Zamknij oczy i uwolnij wyobraźnię. Ale ostrożnie! Bo przy okazji, zupełnie niechcący, niespodziewanie, niektórzy z was mogą uwolnić w sobie coś innego... Na poboczu
wyszeptane
Posłuchajcie tego, co opowiem Wam dzisiaj. Był sobie.... Była sobie.... Nie wiem jeszcze dokąd zaprowadzi nas dzisiejsza opowieść, więc na wszelki wypadek miejcie przy sobie chusteczki, bo nie wykluczone, że przyniesie dużo łez, albo śmiechu. Tak czy tak, chusteczki się przydadzą. Niech opowieść się rozwija w swoim tempie. Niech będzie
wyszeptane
...inaczej jakoś wygląda dzisiaj pył tańczący na wietrze... To, co było, nie zmieniło się przecież. Byłeś, kochałeś, śpiewałeś i nic tego nie zmieni. Wszystkie chwile, które spędziłeś wśród nas i z nami, wszystkie wódki wspólnie wypite, wszystkie noce przegadane, piosenki wyśpiewane i wygwizdane, tańce na kawiarnianym stole, czajnik pełen czerwonego
wyszeptane
Był sobie kiedyś artysta. Raczej o nim nie słyszeliście. Konkretnie, który to artysta nie ma szczególnego znaczenia. Może to ten, który niósł płonące łuczywa za Wielkim Artystą w jaskini Lascaux (chociaż wtedy jaskinia nazywała się inaczej ale nie pamiętam jak). I to właśnie on był autorem najfajniejszych malunków. Niestety , nie
wyszeptane
Siedzę i patrzę jak rozpada się świat. I, słowo daję, nie pamiętam kiedy to się zaczęło. A wszystko krzyczy "Twoja wina!" Teraz już tylko siedzę i patrzę. Widzę, teraz wreszcie widzę. Ale nie wierzę. Widzę, ale wciąż mam nadzieję, że to nie prawda. Myślę, chociaż to już na
piosenka
Że jestem silna w chwili zwątpienia, przypomnij mi, proszę. Że jestem dzielna, gdy przerażenie ogarnia mnie. Że zawsze daję radę, że góry przenoszę. Gdy zacznę wątpić przypomnij mi, proszę. Przypomnij mi. Że, co zniszczyłam, umiem naprawić, przypomnij mi proszę. Że jestem mądra, kiedy czuję, że nie wiem nic. Że jestem
a story
Było tak. A może nie było? To jest taka historia, która mogła się wydarzyć. Ale nie musiała. Nie musiała, ale pewnie się wydarzyła. Komuś. Kiedyś. I drugiemu komuś. W tym samym czasie. Otóż, była ona i był on. Znali się? Zapewne tak. Chociaż, gdyby się nie znali, ta historia potoczyłaby
fantasy
Stare domy zachowują się inaczej. Cienie są wyraźnie dłuższe niż powinny, z kątów dochodzą dźwięki, podmuchy powietrza pojawiają się nie wiadomo skąd i znikają równie niespodziewanie. W dziewięciu przypadkach na dziesięć to wina starzejącej się konstrukcji, zmurszałego drewna, wypaczonych podłóg i ścian. Ale pozostałe dziesięć procent... To nie przypadkowy podmuch
fantasy
Mojej Kochanej Córeczce, Jagusi Gdy była jeszcze dzieckiem,...no, może sama o sobie myślała jak o dorosłej kobiecie, ale to były jej piętnaste urodziny. Tak więc, była dzieckiem. Dostała od prababci Jadwigi nieduży obrazek w skromnej drewnianej ramce. Prezent przyszedł pocztą razem z dość starą pocztówką, którą prababcia Jadwiga niewątpliwie