a story
No, duchów żadnych to u nas nie ma. Żadnych tam białych dam czy obłędnych rycerzy, czy tam jeźców bez głowy czy bez konia, czy jak to tam szło. Takich banialuków nikt tutaj nie opowiada. Że co? Że tutaj straszy? A kto mówił? Na pewno nikt z tutejszych. A konkretnie gdzie
piosenka
Ja dzika , ja wiatrem, ja drzewem w świetle księżyca moje oczy srebrem lśnią. Ja wieczna, ja ciepłem, ja śpiewem Bezpieczny ten, kogo osłonię dłonią swą. Ja wolna, ja falą, ja rzeką wołanie róży wiatrów pieśniom daje moc. Ja piękna, ja żaglem, ja czekam szczęśliwy ten, kogo otuli moja noc. Ja
a story
"Była sobie kiedyś kraina." O! Może być. "A w tej krainie była wieś." Nie. ...'był las." Noooo, moooooże.... Nie, jednak nie. Nic z tego nie będzie. To może.... "W tej krainie była góra !" Tak! I co by tu dalej... "A na
piosenka
Patrz jak góry rosną i kruszą się w pył, jak rodzą się i gasną gwiazdy. Jak życie, które kochasz opada z sił. Odejdzie, jak odchodzi każdy. Patrz jak wielkie rzeki w błoto zmienia czas. Jak rodzą się i płoną lasy. Tak sięgnie końca drogi każdy z nas. Nikt nie oszuka
fantasy
Przy naszym domu rosło drzewo. Może to nie jest porywający początek, ale zacząć jakoś trzeba. To było bardzo stare drzewo. Już sam nasz dom był stary. Stary, drewniany, z ogromnych , dębowych bali. A te dęby w ścianach miały sporo setek na koncie kiedy jakiś praszczur mojej rodziny zamordował je, żeby
Jak Państwo niewątpliwie pamiętacie, w pierwszej części naszej niezobowiązującej przechadzki po uroczej Zapyzionii zarysowaliśmy tło. Choć jest to tło paskudne i smrodliwe, będzie elegancko współgrać z resztą naszej opowieści. "W tej chwili w drzwiach stodoły", o pardon," zamku, stanęła niepokojąco normalnie wyglądająca, starszawa dama. Dama przyjrzała się
a story
I po co mi to było! W papierach stało jak wół "posiadłość " i jeszcze "elegancki dom z dużym ogrodem ". Ha, ha, ha. Całkowicie nieadekwatny dobór słów. Źle mówię, perfekcyjny dobór słów, żeby kogoś zrobić w trąbę. Zważyłam w dłoni pęk kluczy na sporej żeliwnej obręczy. Wyglądały
fantasy
Za oknem unosi się czarny balonik. Pod wieczór już jest i tak, jak ostatnio prawie co wieczór, zachodzące słońce rozświetla pasma chmur kolorami ognia. Oszałamiające widowisko. Chociaż... opatrzyło się już trochę. Zaczęło się jakoś zimą. Nie nagle. Stopniowo, z dnia na dzień, przybywało barw i któregoś wieczora pierwszy raz zobaczyliśmy
fantasy
Zamykając oczy można czasami zobaczyć więcej. Zamknij, więc, oczy. Połóż się w cieniu w ciepły dzień, albo na kanapie w cichym pokoju i przykryj się kocem. Zamknij oczy i uwolnij wyobraźnię. Ale ostrożnie! Bo przy okazji, zupełnie niechcący, niespodziewanie, niektórzy z was mogą uwolnić w sobie coś innego... Na poboczu
piosenka
Gdzie łopian i głóg , gdzie wstążeczki dróg, gdzie rzeka pagórki spina. Gdzie strumień i głaz, gdzie stuletni las, na wzgórzu stała dziewczyna. Gdzie złocisty klon, gdzie niesie się dzwon, wiatr złoty warkocz rozwinął. Gdzie grusza i płot, gdzie ścieżka wśród błot, po buzi łzy gorzkie płyną. Gdzie kwiecisty sad, gdzie
wyszeptane
Posłuchajcie tego, co opowiem Wam dzisiaj. Był sobie.... Była sobie.... Nie wiem jeszcze dokąd zaprowadzi nas dzisiejsza opowieść, więc na wszelki wypadek miejcie przy sobie chusteczki, bo nie wykluczone, że przyniesie dużo łez, albo śmiechu. Tak czy tak, chusteczki się przydadzą. Chusteczki, herbata, kocyk - i na kanapę. Ta historia
Nigdy nie zapomnimy Byłeś, jesteś i zawsze będziesz częścią naszego naszego życia