fantasy
Nie było wiatru. Nie było. A jednak coś poruszało gałęziami tego jednego drzewa. - To tutaj.- Podeszliśmy ostrożnie do drzewa. -Światło poproszę.- Ktoś zapalił lampę naftową. Ktoś inny odkaszlnął sugestywnie. Ktoś inny zapytał niepewnym głosem: - Co teraz? Nikt nie wiedział, więc postanowiliśmy usiąść i poczekać. -Podobno mieli
się poprawi
A można było przewidzieć...Tylko mówię... czego się szef piekli! Robię swoje, przecież! Tylko mówię, że można było... To ja mogę nic nie mówić! Proszę bardzo! Tylko kto wtedy szefowi prawdę powie, no kto?! A jakby szef posłuchał, to teraz... no nie mówię, przecież.. jak to się ciska, takie małe.
piosenka
Jestem gotowa na burzę, jestem gotowa na sztorm. Czekam, co mi wywróży zza horyzontu grom. Chociaż to koniec podróży, wciąż mam koronę i tron. Przeciwstawię się burzy, pokonam sztorm. Jestem gotowa na burzę, jestem gotowa na sztorm. Północny wiatr fale wzburzy, usłyszę na trwogę dzwon. Strach oswoiłam w podróży i
wyszeptane
Prowadzi ich zapach, słodki i ciepły. Obietnica bezpieczeństwa, odpoczynku i spokoju. Czekolada i wiśnie. To najpierw. Potem fala prażonych jabłek z cynamonem. Wyjęte przed chwilą z piekarnika maślane ciasteczka, jeszcze zbyt gorące by zdjąć je z blachy, i herbata z koniakiem. Wirujący, nieomal widoczny, wręcz gęsty, to mięciutkie śmietankowe krówki,
nic się nie dzieje
No, nic się nie zmieniło, nic, jak się nic nie działo tak się nic nie dzieje , nawet kiedy ten trzeci od lewej, ten, od razu za zakrętem, z gminy taką ulotkę przyniósł, że jak się ma rodowodowód, to dotacje solidne można dostać z Unii , ale tylko na rodowodowód potwierdzony a
piosenka
Przewieje mnie wiatr na wylot I z miejsca na miejsce jak zeschły liść Patrzysz na mnie jakby mnie nie było Kiedyś trzeba. Może to dziś? Kidy przez okno wiatr wrzuci liść, I jakaś łza samotna, nie wiadomo skąd jestem przy tobie, choć pusto w lustrze Może to nie deszcz, nie
Ja szefa uczyć nie będę, ale taki pomysł mam. Ra-cjo-na-li-za-tor-ski. Może i trudne. Jak to , "skąd"? Szef to prasy nic a nic, co? W "Nowoczesnej" taki nowy cykl mają "Głupkowate słowa zwyklaków i po co je rozumieć". A widzi szef, a ja owszem, to
Piękne przedmioty... dla każdego coś innego. Nawet jeśli nie jesteś zbieraczem, kolekcjonerem, kochaczem przedmiotów, przyznaj, prooooszę, przyznaj - no, faktycznie, jest taki jeden kubeczek ? kocyk? podusia? który lubisz bardzo i byłoby Ci smutno gdybyś go zgubiła, albo stłukła, albo zapodziała bezpowrotnie ( to co innego niż "zgubiła"). Do tego
a nie mówiłam
No, mówiłam, żeby nie ruszać. Mówiłam! Ale nieeee. Ale nieeee. Mężuś musiał chociaż jednym oczkiem zajrzeć. A mówiłam. Nie twoje, nie wiesz kto zostawił, nie-do-ty-kaj. Ale oczywiście, że musiał. Mówiłam, przepchnąć dwa metry do sąsiada, dzwonek na bramce wcisnąć i do pstryczka wcisnąć zapałkę. Schować się i zza firanki co
fantasy
Szerokim, szutrowym traktem jechała niespiesznie pomalowana w czerwonożółte maziaje wysoka dwukółka ciągnięta przez niewiarygodnie dużego, smoliście czarnego ogiera. Trzymająca lejce starsza kobieta, delikatnym ruchem dłoni zatrzymała konia przed drewnianym mostkiem. -Stój, Wars, - poprosiła zadziwiająco młodym, melodyjnym, ciepłym głosem. - Już nie daleko? Kary wskazał wyraźnym ruchem głowy. W odległości
No, to u nas tak się nic nie dzieje, tylko nam dobrodziej zachorował, można tak powiedzieć chyba, bo jak ktoś nie taki jak zawsze to przecież chory, chyba , a dobrodziej to przez te egze... eske... ekskre...no, że złe ze wsi wygonić chciał, no, to tak było, że aż telewizję
piosenka
Witaj w domu, stary przyjacielu. Nie było cię wieki całe. Teraz przepraszam, że tak to było, nie mówiłam, czego wiedzieć nie musiałeś. Witaj w domu, stary przyjacielu. Zbyt długo cię tu nie było. Teraz przepraszam, że nie pytałam, że myślałeś, że ja też cię opuściłam. Witaj w domu, stary przyjacielu.