wyszeptane
Błąkam się już nie wiem jak długo. Albo i nie długo. Nie wiem. Cała przestrzeń wypełniona jest zimnem. Jest zimno. Jest tak zimno, że nie istnieje wyobrażenie o cieple. Każdy nerw uderza bólem w nadziei na reakcję. Co chroni przed zimnem...? Coś można... Co można? Rozglądam się, ale widzę tylko
piosenka
Gdybym była piękna to bym wszystko miała. Byłabym szczęśliwa gdybym wyładniała. Świat by mnie uwielbiał, ludzie by kochali. Z własnej wolnej woli wszystko by mi dali. Gdybym była piękna. Gdybym była mądra może bym wiedziała. Może w głowie mądrej wszystko rozumiała. Jak się przędzie życie, jak układa los. Komu garnek
fantasy
Ktoś przyniósł bukiet tulipanów. No właśnie, że nikt nie pamięta. Imieniny były. A kto by tam spamiętał czyje. U nas w rodzinie to jak nie imieniny, to urodziny, jak nie wesele to stypa, albo przemarsz wojska. Całą książkę taką zapisaną datami i różnymi notatkami babunia trzyma na komodzie z różanego
piosenka
Są takie dni, gdy życie się przetacza po mnie jak lawina,' Jestem jak ślimak rozdeptany co dynda pod podeszwą buta. I myślę sobie "Po co ja się tego życia tak kurczowo trzymam. Przecież, w cholerę, całkiem jestem już popsuta." W zasadzie, nie da się mnie łatwo już
Tak jak się u nas nic nie dzieje, to się nigdzie tak nie dzieje jak u nas, a tu jak obszył będzie dwa tygodnie, albo może i czternaście dni, zależy jak liczyć, jak się Piekutoski przypucował, że otwiera agarystyke? Agerotyke? chodzi o to, że do niego z miasta będą przyjeżdżali
Noooooo, tym razem to mężuś narozraaaaaabiaaaaał! Ooo, to tak się kończy jak się żony nie słucha. No przecież to się zawsze tak zaczyna, znaczy, że się żony nie słucha, a potem cała okolica, albo i dalej, nie może się do kupy pozbierać. No, ale tym razem to jednak, oczywiście, dokładnie
Grupowe rodzinne zdjęcia. Kto to przeżył, ten zuch. U nas, proszę was, tradycja. Na Święta wszyscy obowiązkowo obecni. I, obowiązkowo, bez dyskusji i wykrętów, wszyscy do zdjęcia. Żebyście dobrze zrozumieli. Cała rodzina do zdjęcia. Bo jak kogoś brakuje na zdjęciu, to babunia w swoim kajeciku odhacza, że nie ma, brak
fantasy
Świeca się dopaliła. Płomyczek na końcu zwęglonego knota westchnął i umarł. Pogrążyliśmy się w kompletnych ciemnościach. Zrobiliśmy wszystko jak trzeba, a wygląda, że nie działa. Ktoś chrząknął znacząco. -Te? - to bez wątpienia głos Grubcia i, bez wątpienia, skierowany do Stefanka. Stefanek wymyślił całą tę akcję . -Te? Jesteś tu? -
No to ja to zawsze powtarzam: u nas się nigdy nic nie dzieje, ale jak ten co po lewej od Piekutoskich, za tym takim płotem krzywym bo mu się nie chciało czekać aż drewno wyschnie, a potem mu się nie chciało marnować czasu na bejcowanie, to dobry sąsiad jest, jak
fantasy
No dobrze. Swobodne pisanie. Takie ćwiczenie dla początkującego pisarza. Siadasz i piszesz co ci ślina na długopis przyniesie z nadzieją, że w którymś momencie ta bazgranina zacznie mieć sens. No dobra. Czas na dzisiejszy wpis. Nic się nie zdarzyło. Nie mam o co zaczepić pierwszej myśli. No, nic. Co by
Czy ja nie mogę spać? A może...? A może nie mogę się obudzić? Szlag. Ile to już czasu? Spotykam tu różnych. To nie tak, że tu nikogo nie ma . Czy, że nie da się pogadać... no, "pogadać" to może za dużo powiedziane. "Zamienić monosylaby" bardziej . Ale
piosenka
A drzwi do serca na zawiasach wiszą przerdzewiałych Zamiast kłódki stary skobel i spróchniała każda deska Tylko kołkiem podparte jako tako jeszcze się trzymają Mógłby wejść kto chce, ale nikt jakoś nie chce. I nie trzeba wcale siłą ich otwierać żadną Jeśli już, to może siłą dobrych słów i miłych