"W kiepsko zamiecionej, ogólnie brudnawej i zatęchłej, a gdzie nie gdzie nieznacznie już nawet nadgniłej, krainie - nie za żadnymi tam górami, czy tam lasami czy coś, a raczej w odwrotnym kierunku - za bajorem i kupą gnoju , stało coś podobne do starej stodoły, złośliwie przez okolicznych mieszkańców nazywane
fantasy
Stoję we własnym domu, na mojej własnej podłodze, na której leży mój własny, osobisty autentyczny fałszywy perski dywan, przed drzwiami, które nie są moje. Ogarnia mnie nieprzyjemny dysonans poznawczy. Rozglądam się więc z naiwną nadzieją, że zobaczę coś, co potwierdzi, że znajduję się nie tam gdzie sądzę, że się znajduję.
piosenka
Znam takie miejsca , gdzie łączą się ból i nadzieja choć na powierzchni lód, pod spodem wrze, stary ogień karmi uczuć zawieja. Przeszliśmy piekło i chłód, zdaje się nic już nie czujesz. Z wierzchu twarda skorupa, w środku uczuć głód; stary ogień gdzieś w głębi buzuje. Ciemność i mróz, idzie zima,
Szefie! Dzień doberek! O, matko! Co tak capi? Szefie? A szef to gdzie się schował? No, nie może być! Szef na wagarach? Szeefiee?! Halooo?! Szeefiee...? No, nie możliwe! Nie ma!!! To ja sobie tutaj Deeeespaaasitooo la la la la deeespaasitooo!!! To ja sobie miotłą despasiiitooo!!! Szmaty nie tknę no bo
Dialog pierwszy -Co czytasz? - "Paragraf 22" - Co? - "Paragraf 22" - A fajny ten kryminał? - Który? - No, ten , co czytasz? - A. To nie kryminał. - Co ty powiesz? Z takim tytułem...A o czym to? - O wojnie. - Co ty
A nie mówiłam!
Słuchaj, dom sprzedaję. Gdzie "stary"? Stary w lipcu sprzedany. Ten drugi. No? I co? No, wrzesień jest. Wiem przecież. Nooo, czy ja wiem, co... No, nic, niby. Tylko tapeta odłazi. No, jak "gdzie"? Od ściany. No, żeż, na poddaszu przecież. Nie mówiłam? To zaraz, chwileczkę. To
Oooo, a ci znowu swoje, no i nic ciągle powtarzam to czego w kółko tu krążą jak jakieś niewiadomoco kiedy tu się u nas nic nie dzieje a jak się w Grajewie ogarną z robotą za jakiś tydzień może albo nawet siedem dni to wszyscy do wioski wrócą cierpliwości trzeba
a story
Nie mogłam zasnąć z nerwów. Najważniejszy dzień w mojej pracy, a ja wbiegam do biura spóźniona, w dżinsach, górze od pidżamy, i z nocnym kokiem na głowie. Na półpiętrze zderzam się z kimś. Rozsypują się kartki papieru formatu A4 w kilku pastelowych kolorach i podpisane odręcznie kartonowe foldery. - Kobieto,
piosenka
Powiedz mi czy masz czasem sny, z których nie możesz się obudzić? Strach dusi cię, próbujesz biec, a jakiś koszmar w dół cię pcha. Obiecaj, że odnajdziesz mnie gdy wreszcie się przestanę łudzić. Przestanę wreszcie szarpać się w duszących sidłach snów bez dna. Obiecaj, że odnajdziesz mnie wśród wspomnień, co
a story
Było tak. A może nie było? To jest taka historia, która mogła się wydarzyć. Ale nie musiała. Nie musiała, ale pewnie się wydarzyła. Komuś. Kiedyś. I drugiemu komuś. W tym samym czasie. Otóż, była ona i był on. Znali się? Zapewne tak. Chociaż, gdyby się nie znali, ta historia potoczyłaby
fantasy
-I do twojej wiadomości, jeśli chociaż raz jeszcze w życiu cię spotkam to i tak będzie za często! -Hę?! -Za - czę - sto! Trzasnęły drzwi. No i tak to. Właśnie. No, dobrze. Pam... pam... param... pampam... I co teraz? Co tu się właściwie stało? Trzeba znaleźć wyjście z tego
piosenka
Z tą muzyką co mi towarzyszy wiernie I ze smutkiem mym pod rękę w deszczu moknę. Nie mam złudzeń: to nie róże są a ciernie. Nie mam złudzeń: nie zostawiam świecy w oknie. Ciągle lubię słodką kawę i czereśnie, Różne przykre sprawy lubię zapominać. Pod żaglami jeszcze ciągle siadam ... we