Rękopisy Zamyślone
Mojej Kochanej Córeczce, Jagusi Gdy była jeszcze dzieckiem,...no, może sama o sobie myślała jak o dorosłej kobiecie, ale to były jej piętnaste urodziny. Tak więc, była dzieckiem. Dostała od prababci Jadwigi nieduży obrazek w skromnej drewnianej ramce. Prezent przyszedł pocztą razem z dość starą pocztówką, którą prababcia Jadwiga niewątpliwie
Rękopisy Niepoważne
No, i co się mnie tam który znowu pyta, ja na to wpływu nie mam, jak mówię, że nic się nie dzieje to nic, tylko na biznesy zapotrzebowanie ostatnio u nas duże i trzeba przyznać, że wyobraźnia w tej dziedzinie to też u nas całkiem nie tak jak wszędzie, a
Rękopisy Niepoważne
Ktoś nam pająka zabił, cholera jasna, w czasie Świąt. Gdzie ja, cholera jasna, drugiego znajdę? Rodziny najechało ze wszystkich stron. Jakieś kuzynki, ciotki, dziesiąta woda po kisielu, to i nic dziwnego, że i jakiś kretyn się między nimi znalazł. Cholera jasna! Co ja teraz zrobię? Żeby chociaż było wiadomo kto,
Rękopisy Zamyślone
No i co zgubiliśmy? A, no tak , tak. Jasne, że dobry. No? To co zginęło? Nie zajmujemy się szukaniem rzeczy. Przedmiotów. Takich tam różności przyziemnych, co to ludziom wydaje się, że je gubią. Jakieś tam klucze, pierścionki z diamentami, kolekcje znaczków, sztuczne szczęki i inne banialuki. Wcale ich nie zgubiliście,
Rękopisy Niepoważne
A szef to na niedobór problemów cierpi chyba. Jaaaa ? A ja, to niby dlaczego? Ooooo, teraz to szef przegiął! To ja, normalnie, foch!!! I jak ja teraz sobie pójdę się na szefa poobrażać, to ciekaaaawe kto szefa z tego wyciągnie. I szef nie krzyczy "ratunku "! Tu kolejki chętnych
Rękopisy Wyśpiewane
A ty sobie radę dasz, jak zawsze. Bo Ty przecież jesteś ta silna. I tylko odwrócę twarz, nie patrzę Jak znowu mijasz mnie Coś we mnie szarpie się jak w sidłach I woli stracić życie , a kotwice danych słów ryją dno, przy księżycu serca krater pomieści ocean Znów odchodzisz a
Rękopisy Wyśpiewane
Czy widzisz mnie dokładnie taką, jaka jestem? Bez tego, co dokłada twoja pamięć? W tamtym życiu, w tamtym miejscu, czy pamiętasz, kogo kochałeś? Uczucia mruczą a na kolanach stary kot. Nie trzeba mówić nic. Czyją twarz mają piękne wspomnienia? Zmierzch osuszy łzy, osuszy łzy... Czy widzisz mnie dokładnie w tym
Rękopisy Opowiedziane
Świat jest znacznie bardziej tajemniczym miejscem niż nam się wydaje. Część z nas nie dowie się o tym nigdy, a większość z tych, którzy się dowiedzą z jakiegoś powodu usuwa to doświadczenie ze swojej pamięci. I dlatego nikt o nas nie wie. To znaczy wie, ale jakoś tak, od razu
Rękopisy Niepoważne
Zrobiliśmy biszkopt z truskawkami. No, ależ oczywiście, że z bitą śmietaną. Wszelkie twory śmietanopodobne są zabronione przez prawo międzygalaktyczne. Aaaaaaa! Noooooo! To teraz wiecie. A więc, Zrobiliśmy. Pluralis majestatis nie ma tu zastosowania, albowiem mężuś partycypował. Mianowicie kupił truskawki. Czyli, jakby się dobrze zastanowić, to zrobił najważniejszą część. Potem to
Rękopisy Niepoważne
Był u nas kiedyś zegar. Na ścianie wisiał. Zaraz obok drzwi. Nigdzie indziej miejsca nie było, a ten zegar nie dość, że był wielki i brzydki, to pożytek z niego był zerowy. Nikt go nie umiał zmusić do pokazywania jakiejś godziny normalnej. Kiedyś pradziadunio się wściekł bo cudak wybijał dwunastą
Rękopisy Opowiedziane
Nie było wiatru. Nie było. A jednak coś poruszało gałęziami tego jednego drzewa. - To tutaj.- Podeszliśmy ostrożnie do drzewa. Duże było. Miało być duże. -Światło poproszę.- Ktoś zapalił lampę naftową. Ktoś inny odkaszlnął sugestywnie. Ktoś inny zapytał niepewnym głosem: - Co teraz? Nikt nie wiedział, więc postanowiliśmy usiąść i poczekać. Trochę
Rękopisy Niepoważne
A można było przewidzieć...Tylko mówię... czego się szef piekli! Robię swoje, przecież! Tylko mówię, że można było... To ja mogę nic nie mówić! Proszę bardzo! Tylko kto wtedy szefowi prawdę powie, no kto?! A jakby szef posłuchał, to teraz... no nie mówię, przecież.. jak to się ciska, takie małe.