O świcie zapach z naszej piekarni zaczyna powoli przesączać się pod drzwiami, wypełnia brukowany zaułek i powolutku wędruje starymi, wąskimi uliczkami , wspina się po schodkach, zagląda w otwarte okna, otula kamienice, spływa alejkami w stronę nabrzeża, wije się po powierzchni jeziora, unosi się z wiatrem daleko. Czasami bardzo, bardzo daleko.
wyszeptane
Błąkam się już nie wiem jak długo. Albo i nie długo. Nie wiem. Cała przestrzeń wypełniona jest zimnem. Jest zimno. Jest tak zimno, że nie istnieje wyobrażenie o cieple. Każdy nerw uderza bólem w nadziei na reakcję. Co chroni przed zimnem...? Coś można... Co można? Rozglądam się, ale widzę tylko
Czy ja nie mogę spać? A może...? A może nie mogę się obudzić? Szlag. Ile to już czasu? Spotykam tu różnych. To nie tak, że tu nikogo nie ma . Czy, że nie da się pogadać... no, "pogadać" to może za dużo powiedziane. "Zamienić monosylaby" bardziej . Ale
wyszeptane
Ja też cię kocham - powiedział kwiat pochylając głowę nad leżącym obok kamieniem. Kamień, jak to kamień, może nawet odpowiedział w jakiś kamieniowy sposób. Jeśli tak, to kwiatek raczej go nie zrozumiał. A, że kamień trwał w miejscu jak... kamień, niemądry kwiat brał obojętny bezruch kamienia za wierność. -Ja też