wyszeptane
Nikt nas nie przygotował. Nikt nam nie powiedział... Czy my baliśmy się starości? Kiedyś dawno? Kiedy mogliśmy imprezować całą noc, spać godzinę, a następnego dnia działać jakby nigdy nic? Wtedy, kiedy nasze żołądki bez oporu trawiły pasztet podlaski i konserwę pułtuską (bożżż!)? Wiedzieliśmy, że jak się jest starym, to pamięć
piosenka
Gdy po nocy nastąpi noc i nie będzie już nic do wyśnienia, Co się z nami stanie? Skąd weźmiemy sny? Trzeba będzie rozpalić stos by ogrzały się nasze marzenia. By obronić serca przed nocą co wyciska łzy. Dokąd, dokąd, dokąd zaprowadzi nas ta historia, stara, piękna opowieść o miłości, magii
fantasy
- No cóż. Jedno mogę powiedzieć, ponieważ to jedyne co wiem na pewno. A jaki z tego wniosek? Też tylko jeden. Tak. Po tym lesie włóczą się rzeczy, które nie wiedzą, że są martwe. Więc jeśli zamierzacie zostać, nigdy, nigdy nie wychodźcie na zewnątrz po zmierzchu. Gdybyście mnie spytali, to
fantasy
Odzywam się rzadko. Parę słów co jakiś czas. To i tak nie ma znaczenia. Prawie nikt nie zwraca uwagi. Nie przemykam się już pod ścianami jak dawniej. Nie muszę. Którędy chodzę nie obchodzi nikogo. Nie widzą mnie. Ale z drugiej strony, jak stoję akurat komuś na drodze, to mnie omija.
A nie mówiłam!
Nie ma co ukrywać. Wiosna idzie. Wiem przecież,że nie widać. Ale jakbyście weszli do lasu to wystarczy pierwszy łyk powietrza. Czuć po prostu że to powietrze inaczej smakuje. Nie że ja jakoś szczególnie po lesie chodzę. Nie. Teraz w lesie nogi można połamać bo wszystko lodem grubym pokryte. Ale
fantasy
- Żeby widzieć nie zawsze potrzebne są oczy. - Bastet zwróciła się w moją stronę. - A co widzisz? - Tego nie mogę ci powiedzieć. Jeszcze. Nie warto pytać - tyle wiem. Jeśli będzie mogła, to powie. Położyłam srebrny krążek na otwartej księdze. Bastet zatrzymała mnie gestem. - Zaczekaj! Będziesz
po co komu szwagier
Było u nas w domu kiedyś takie lustro. Takie...duże bardzo, Prostokątne. Długie. Ze trzy razy dłuższe niż szerokie. Nie wiadomo jakim sposobem przygwożdżono je pod samym sufitem tak...no...w poprzek. Albo raczej skosem. Jakoś tak pod samym sufitem, ale częściowo na suficie, takie przechylone. Bez sensu. Kompletnie nic
po co komu szwagier
Jak spokój za długo trwa to się zawsze coś wykrzaczyć musi. Taka zasada we wszechświecie panuje. Wyjaśnię wam tylko, że to co tutaj widzicie, korzenie swoje ma jakieś dwa i pół miesiąca temu. Nie widzicie? Może to i lepiej... Było tak... Wstaję sobie raniutko. A wy czego znowu? Mówię przecież
Moi najwierniesi czytaciele i czytanki - dzisiaj coś z zupełnie innej beczki. Przypatrzcie się, proszę, filiżance na zdjęciu powyżej. Nabyłam ją drogą kupna, kilka lat temu, w inernatach, za niewiarygodną sumę dziesięciu złotych polskich. Tak. Olśniewająco piękny, maleńki przedmiot, z porcelany oślepiająco białej, ozdobiony najpiękniejszym błękitem. Wygląda tak niewinnie. Śliczna
wyszeptane
Siedzisz sobie w fotelu, w swoim pokoju, patrząc na swoje meble, ustawione przez ciebie tak jak lubisz, zasłony trochę może i wyblakłe, za to muzka - akurat do kawy i kawa też...no, wszystko jak zawsze, znane, oswojone, przyjazne, twoje. I w takiej zwykłej chwili, nagle, słońce wpada przez okno
creepypasta
Przydałaby się historia taka..taka... zupełnie inna niż inne. Ale żeby była taka...taka...zupełnie inna, potrzebne będzie...potrzebna będzie...hmmm. Potrzebne będzie takie małe, ale uparte i skuteczne że ne se kła. Że co? A bo ja wiem, co? Do roboty. Zamknijcie oczy i poszukajcie w sobie tego...tego
fantasy
Czujesz, gdy ktoś cię obserwuje. Każdy ci to powie. Chociaż nie da się tego udowodnić, wszyscy uważają, że to prawda. Bo to jest prawda. To może być takie swędzenie, jakby ktoś bardzo delikatnie położył ci na plecach dłoń w wełnianej rękawiczce. Albo lekko dotknął cię palcem w ramię. Przecież wtedy