fantasy
"Co ostatecznie złamało mi serce? Gdy zrozumiałam, że doskonale wiedziałeś co robisz. Wiedziałeś jak bardzo mnie zranisz, a jednak zrobiłeś to. Świadomość tego zostawiła ranę. A ponieważ ciągle tu jesteś, ta rana nie chce się zagoić. Tyle razy mnie porzucałeś i odpychałeś tylko po to, żeby wracać, jakby nic
fantasy
Dobra. Zgodziłam się. Faktycznie. Ale te konusy zezowate wszystko na swoją korzyść potrafią wykręcić! Zaczęło się na początku grudnia. Najpierw zrobili się smętni. Zaczęli się wysławiać kulturalnie. Przestali być złośliwi. Przestali zastawiać na mnie pułapki. I cały czas "Tak, panienko", "Oczywiście, panienko ", "Już się robi,
fantasy
Opowiem Wam dzisiaj taką jakby bajkę. Taką, wiecie, niby, że bez morału, ale może jednak... O. Taką właśnie. Że "jak zawsze"? No, może jak zawsze, ale tym razem o czymś innym. Było sobie kiedyś miasteczko. Bardzo ładne miasteczko. Ładnie położone nad morzem, w spokojnej zatoce. Dużej zatoce, takiej
fantasy
To był cel podróży. Bez wątpienia. Już z daleka widać było wiszącą nad obejściem ciężką, stalowoszarą chmurę. Nie dobrze. A z bliska jeszcze gorzej. Podwórze wybrukowane kocimi łbami wyglądało odrażająco. Rumianki nieśmiało próbujące zakwitnąć tu czy tam między kamieniami nie były w stanie przesłonić leżących wszędzie gęsich fajek, krowich placków
a story
Droga od przystanku do Osady prowadzi wprawdzie wzdłuż ściany starego lasu, jednak wstępu do niego broni solidne ogrodzenie upszczone gęsto tablicami "Uważaj! Wilki!", "Uważaj! Łosie!", "Zakaz wstępu - ostoja wilka". Tablice są duże, wyglądają poważnie, oficjalnie. Wyglądają, ale nie są. To znaczy, nie są
fantasy
Wystarczy nam to, co mamy na co dzień. To kwestia sąsiedztwa. Jak sąsiedzi traktują się nawzajem, i takie tam. No, nie. Nie wiedzieliśmy. To znaczy, wiedzieliśmy, tak ogólnie. I zaakceptowaliśmy. Zgodziliśmy się przez wzgląd na niską cenę. Zaaplikowaliśmy zdrowy rozsądek. I przemyśleliśmy nasze możliwości finansowe. I wyszło nam, że tak,
a horror story
Uszczypnąłem się w ramię. Ból rozwiał wątpliwości - to nie był sen. Moje ręce drżały na kierownicy. Każda komórka mojego mózgu wrzeszczała "zawracaj!". Tak. Chętnie. Nawet bardzo. Tylko, że droga za mną przestała istnieć. Dosłownie przestała istnieć. Że też mnie robota zawsze musi gdzieś dogonić! Zlecenie wykonane, należność
fantasy
"Nie wiem jak wyglądasz, czym albo kim jesteś, ale jeśli to czytasz, to znaczy, że na tej planecie znów pojawiło się inteligentne życie. Piszemy podobny list, wszyscy, którzy jeszcze jesteśmy. Używając rozmaitych dostępnych nośników i języków, systemów, znaków. Piszemy nie dla siebie. Dla nas nie ma już nadziei. Więc
a story
No, duchów żadnych to u nas nie ma. Żadnych tam białych dam czy obłędnych rycerzy, czy tam jeźców bez głowy czy bez konia, czy jak to tam szło. Takich banialuków nikt tutaj nie opowiada. Że co? Że tutaj straszy? A kto mówił? Na pewno nikt z tutejszych. A konkretnie gdzie
fantasy
#Przy naszym domu rosło drzewo. Może to nie jest porywający początek, ale zacząć jakoś trzeba. To było bardzo stare drzewo. Już sam nasz dom był stary. Stary, drewniany, z ogromnych , dębowych bali. A te dęby w ścianach miały sporo setek na koncie kiedy jakiś praszczur mojej rodziny zamordował je, żeby
a story
I po co mi to było! W papierach stało jak wół "posiadłość " i jeszcze "elegancki dom z dużym ogrodem ". Ha, ha, ha. Całkowicie nieadekwatny dobór słów. Źle mówię, perfekcyjny dobór słów, żeby kogoś zrobić w trąbę. Zważyłam w dłoni pęk kluczy na sporej żeliwnej obręczy. Wyglądały
fantasy
Za oknem unosi się czarny balonik. Pod wieczór już jest i tak, jak ostatnio prawie co wieczór, zachodzące słońce rozświetla pasma chmur kolorami ognia. Oszałamiające widowisko. Chociaż... opatrzyło się już trochę. Zaczęło się jakoś zimą. Nie nagle. Stopniowo, z dnia na dzień, przybywało barw i któregoś wieczora pierwszy raz zobaczyliśmy