fantasy
- No cóż. Jedno mogę powiedzieć, ponieważ to jedyne co wiem na pewno. A jaki z tego wniosek? Też tylko jeden. Tak. Po tym lesie włóczą się rzeczy, które nie wiedzą, że są martwe. Więc jeśli zamierzacie zostać, nigdy, nigdy nie wychodźcie na zewnątrz po zmierzchu. Gdybyście mnie spytali, to
fantasy
Odzywam się rzadko. Parę słów co jakiś czas. To i tak nie ma znaczenia. Prawie nikt nie zwraca uwagi. Nie przemykam się już pod ścianami jak dawniej. Nie muszę. Którędy chodzę nie obchodzi nikogo. Nie widzą mnie. Ale z drugiej strony, jak stoję akurat komuś na drodze, to mnie omija.
fantasy
- Żeby widzieć nie zawsze potrzebne są oczy. - Bastet zwróciła się w moją stronę. - A co widzisz? - Tego nie mogę ci powiedzieć. Jeszcze. Nie warto pytać - tyle wiem. Jeśli będzie mogła, to powie. Położyłam srebrny krążek na otwartej księdze. Bastet zatrzymała mnie gestem. - Zaczekaj! Będziesz
creepypasta
Przydałaby się historia taka..taka... zupełnie inna niż inne. Ale żeby była taka...taka...zupełnie inna, potrzebne będzie...potrzebna będzie...hmmm. Potrzebne będzie takie małe, ale uparte i skuteczne że ne se kła. Że co? A bo ja wiem, co? Do roboty. Zamknijcie oczy i poszukajcie w sobie tego...tego
fantasy
Czujesz, gdy ktoś cię obserwuje. Każdy ci to powie. Chociaż nie da się tego udowodnić, wszyscy uważają, że to prawda. Bo to jest prawda. To może być takie swędzenie, jakby ktoś bardzo delikatnie położył ci na plecach dłoń w wełnianej rękawiczce. Albo lekko dotknął cię palcem w ramię. Przecież wtedy
fantasy
"Co ostatecznie złamało mi serce? Gdy zrozumiałam, że doskonale wiedziałeś co robisz. Wiedziałeś jak bardzo mnie zranisz, a jednak zrobiłeś to. Świadomość tego zostawiła ranę. A ponieważ ciągle tu jesteś, ta rana nie chce się zagoić. Tyle razy mnie porzucałeś i odpychałeś tylko po to, żeby wracać, jakby nic
fantasy
Dobra. Zgodziłam się. Faktycznie. Ale te konusy zezowate wszystko na swoją korzyść potrafią wykręcić! Zaczęło się na początku grudnia. Najpierw zrobili się smętni. Zaczęli się wysławiać kulturalnie. Przestali być złośliwi. Przestali zastawiać na mnie pułapki. I cały czas "Tak, panienko", "Oczywiście, panienko ", "Już się robi,
fantasy
Opowiem Wam dzisiaj taką jakby bajkę. Taką, wiecie, niby, że bez morału, ale może jednak... O. Taką właśnie. Że "jak zawsze"? No, może jak zawsze, ale tym razem o czymś innym. Było sobie kiedyś miasteczko. Bardzo ładne miasteczko. Ładnie położone nad morzem, w spokojnej zatoce. Dużej zatoce, takiej
fantasy
To był cel podróży. Bez wątpienia. Już z daleka widać było wiszącą nad obejściem ciężką, stalowoszarą chmurę. Nie dobrze. A z bliska jeszcze gorzej. Podwórze wybrukowane kocimi łbami wyglądało odrażająco. Rumianki nieśmiało próbujące zakwitnąć tu czy tam między kamieniami nie były w stanie przesłonić leżących wszędzie gęsich fajek, krowich placków
a story
Droga od przystanku do Osady prowadzi wprawdzie wzdłuż ściany starego lasu, jednak wstępu do niego broni solidne ogrodzenie upszczone gęsto tablicami "Uważaj! Wilki!", "Uważaj! Łosie!", "Zakaz wstępu - ostoja dzikiej zwierzyny". Tablice są duże, wyglądają poważnie, oficjalnie. Wyglądają, ale nie są. To znaczy, nie
fantasy
Wystarczy nam to, co mamy na co dzień. To kwestia sąsiedztwa. Jak sąsiedzi traktują się nawzajem, i takie tam. No, nie. Nie wiedzieliśmy. To znaczy, wiedzieliśmy, tak ogólnie. I zaakceptowaliśmy. Zgodziliśmy się przez wzgląd na niską cenę. Zaaplikowaliśmy zdrowy rozsądek. Przemyśleliśmy nasze możliwości finansowe. I wyszło nam, że tak, że
a horror story
Uszczypnąłem się w ramię. Ból rozwiał wątpliwości - to nie był sen. Moje ręce drżały na kierownicy. Każda komórka mojego mózgu wrzeszczała "zawracaj!". Tak. Chętnie. Nawet bardzo. Tylko, że droga za mną przestała istnieć. Dosłownie przestała istnieć. Że też mnie robota zawsze musi gdzieś dogonić! Zlecenie wykonane, należność