Serio?! No, serio. Ale serio, że nie serio?! No mówię przecież, że serio. Ale...co serio? No, że nigdy serio!
Rękopisy Niepoważne
No, duchów żadnych to u nas nie ma. Żadnych tam białych dam czy obłędnych rycerzy, czy tam jeźdźców bez głowy czy bez konia, czy jak to tam szło. Takich banialuków nikt tutaj nie opowiada. Że co? Że tutaj straszy? A kto mówił? Na pewno nikt z tutejszych. A konkretnie gdzie
Rękopisy Niepoważne
Jak Państwo niewątpliwie pamiętacie, w pierwszej części naszej niezobowiązującej przechadzki po uroczej Zapyzionii zarysowaliśmy tło. Choć jest to tło paskudne i smrodliwe, będzie elegancko współgrać z resztą naszej opowieści. "W tej chwili w drzwiach stodoły", o pardon," zamku, stanęła niepokojąco normalnie wyglądająca, starszawa dama. Dama przyjrzała się
Rękopisy Niepoważne
I po co mi to było! W papierach stało jak wół "posiadłość ". I jeszcze "elegancki dom z dużym ogrodem ". Ha, ha, ha. Całkowicie nieadekwatny dobór słów. Źle mówię, perfekcyjny dobór słów, żeby kogoś zrobić w trąbę. Zważyłam w dłoni pęk kluczy na sporej żeliwnej obręczy. Wyglądały
Rękopisy Niepoważne
No, cholera jasna, się narobiło! Szwagier książkę kupił! No, luuudzie! Jak to "jaką"? Normalną. Z papieru. Człowiek myślał, że co za problem. Idziesz do takiego monopola z książkami. Mówisz " Poproszę książkę ", płacisz, idziesz do domu. I tyle. A się okazuje, że wcale nie! Szwagier mówi, że
Rękopisy Niepoważne
"W kiepsko zamiecionej, ogólnie brudnawej i zatęchłej, a gdzie nie gdzie nieznacznie już nawet nadgniłej, krainie - nie za żadnymi tam górami, czy tam lasami czy coś, a raczej w odwrotnym kierunku - za bajorem i kupą gnoju , stało coś podobne do starej stodoły, złośliwie przez okolicznych mieszkańców nazywane "zamczyskiem&
Rękopisy Niepoważne
Szefie! Dzień doberek! O, matko! Co tak capi? Szefie? A szef to gdzie się schował? No, nie może być! Szef na wagarach? Szeefiee?! Halooo?! Szeefiee...? No, nie możliwe! Nie ma!!! To ja sobie tutaj Deeeespaaasitooo la la la la deeespaasitooo!!! To ja sobie miotłą despasiiitooo!!! Szmaty nie tknę no bo
Rękopisy Niepoważne
Dialog pierwszy -Co czytasz? - "Paragraf 22" - Co? - "Paragraf 22" - A fajny ten kryminał? - Który? - No, ten , co czytasz? - A. To nie kryminał. - Co ty powiesz? Z takim tytułem...A o czym to? - O wojnie. - Co ty powiesz? O wojnie?! To czemu się śmiejesz? - Bo to śmieszne.
Rękopisy Niepoważne
Oooo, a ci znowu swoje, no i nic ciągle powtarzam to czego w kółko tu krążą jak jakieś niewiadomoco kiedy tu się u nas nic nie dzieje a jak się w Grajewie ogarną z robotą za jakiś tydzień może albo nawet siedem dni to wszyscy do wioski wrócą cierpliwości trzeba
Rękopisy Niepoważne
-I do twojej wiadomości, jeśli chociaż raz jeszcze w życiu cię spotkam to i tak będzie za często! -Hę?! -Za - czę - sto! Trzasnęły drzwi. No i tak to. Właśnie. No, dobrze. Pam... pam... param... pampam... I co teraz? Co tu się właściwie stało? Trzeba znaleźć wyjście z tego misz- masza.
Rękopisy Niepoważne
Dzień dobry, szefie! Jak tam sobota? Ooooo, ojojoj, a co to szefa spotkaaaaało?! Żonie podpadł? ! Z tego, co tu widać, to musiał nieźle narozrabiać hi, hi! Ach, nie moja?! Ale ganiać za szefem ze szmatą to już moja?! Tak szef kombinuje?! To jak taki mądry, to sam rączkami pomacha. Nie
Rękopisy Niepoważne
No, żeż, cholera jasna, no! No nikomu już nie można wierzyć! No, żeż, nic już stałego nie ma na tym świecie, cholera jasna! No, ale żeby materia nieożywiona ( w zasadzie) cholera jasna, przeszła do ataku!? No, żeż, jak to "co?" Buła zeżarła szwagra! Nie "kto" tylko
Rękopisy Niepoważne
Centralnie na środku mojej pracowni stał koń. K-O-Ń. Takie duże, śmierdzące bydlę na czterech łapach, czy tam kopytach, czy co on tam ma. No, po prostu, koń. Idę sobie wolniutko z kuchni z wielkim niebieskim kubasem pełnym słodkiej kawy z mlekiem. Szczegóły podaję, bo nigdy nie wiadomo, co