Usiądź, proszę! Ty też. I ty. Zapraszam. A gdy otuli nas zapach kawy rozgrzany ciepłem ognia w kominku, gdy przygasną światła a księzyc i chmury zaczną malować na dywanie ilotne obrazy - zmknijcie oczy na codzienność. Zaufajcie mi, a ja zaprowadzę was tam, gdzie nie wszystko jest tym na co wygląda...
Rękopisy Opowiedziane
Taką jedną sprawę mam do was. Nie wiem od czego zacząć, to zacznę od końca. W skrócie, spieprzajcie z miasta! Byle daleko. Znacie kogoś kto mieszka w małym miasteczku? W podmiejskiej sypialni? Na wsi, może? To wszystko nie wystarczy. To nie wystarczy. O, nie! Zgarnijcie co się da i spieprzajcie
Rękopisy Opowiedziane
Jak już minie mostek i kapliczkę na rozstajach, to już tylko polną drogą w bok od głównej drogi utwardzonej. Trzeba uważać, żeby nie przegapić. Droga odchodzi zaraz za dębem rozszczepionym przez piorun , ale to dawno bardzo, bo już ta część powalona jeżynami zarosła całkiem. Potem tą polną drogą prosto wzdłuż
Rękopisy Opowiedziane
Fragmenta ex Diario Expeditionis in Paludem Incognitam (manuscriptum valde corruptum, reperitum inter chartas prof. X. — initium et finis deperditi) Jako, że wykształcenie moje obejmuje również florę egzotyczną, który to temat zagłębiałem w czasie studiów w Oxfordzie, poproszono mnie o zbadanie prawdziwości pewnej pogłoski o roślinie, która zdaje się posiadać raczej
Rękopisy Opowiedziane
Praca jak praca. Ktoś to musi robić. Wypadło na mnie. Nooo..., to tak się stało raczej przypadkiem. Kiedyś szczurowi przywaliłem łopatą, zobaczył to ktoś (a raczej Ktoś, he, he) i tak to poszło. Potem się okazało, że to wcale nie szczur był. Jak mi w trakcie szkolenia wytłumaczyli, że rozwaliłem
Rękopisy Opowiedziane
- No cóż. Jedno mogę powiedzieć, ponieważ to jedyne co wiem na pewno. A jaki z tego wniosek? Też tylko jeden. Tak. Po tym lesie włóczą się rzeczy, które nie wiedzą, że są martwe. Więc jeśli zamierzacie zostać, nigdy, nigdy nie wychodźcie na zewnątrz po zmierzchu. Gdybyście mnie spytali, to właśnie
Rękopisy Opowiedziane
Odzywam się rzadko. Parę słów co jakiś czas. To i tak nie ma znaczenia. Prawie nikt nie zwraca uwagi. Nie przemykam się już pod ścianami jak dawniej. Nie muszę. Którędy chodzę nie obchodzi nikogo. Nie widzą mnie. Ale z drugiej strony, jak stoję akurat komuś na drodze, to mnie omija.
Rękopisy Opowiedziane
- Żeby widzieć nie zawsze potrzebne są oczy. - Bastet zwróciła się w moją stronę. - A co widzisz? - Tego nie mogę ci powiedzieć. Jeszcze. Nie warto pytać - tyle wiem. Jeśli będzie mogła, to powie. Położyłam srebrny krążek na otwartej księdze. Bastet zatrzymała mnie gestem. - Zaczekaj! Będziesz musiała ich bronić. Bez ciebie nie
Rękopisy Opowiedziane
Było u nas w domu kiedyś takie lustro. Takie...duże bardzo, Prostokątne. Długie. Ze trzy razy dłuższe niż szerokie. Nie wiadomo jakim sposobem przygwożdżono je pod samym sufitem tak...no...w poprzek. Albo raczej skosem. Jakoś tak pod samym sufitem, ale częściowo na suficie, takie przechylone. Bez sensu. Kompletnie nic
Rękopisy Opowiedziane
Moi najwierniesi czytaciele i czytanki - dzisiaj coś z zupełnie innej beczki. Przypatrzcie się, proszę, filiżance na zdjęciu powyżej. Nabyłam ją drogą kupna, kilka lat temu, w inernatach, za niewiarygodną sumę dziesięciu złotych polskich. Tak. Olśniewająco piękny, maleńki przedmiot, z porcelany oślepiająco białej, ozdobiony najpiękniejszym błękitem. Wygląda tak niewinnie. Śliczna starowinka,
Rękopisy Opowiedziane
Siedzisz sobie w fotelu, w swoim pokoju, patrząc na swoje meble, ustawione przez ciebie tak jak lubisz, zasłony trochę może i wyblakłe, za to muzyka - akurat do kawy i kawa też...no, wszystko jak zawsze, znane, oswojone, przyjazne, twoje. I w takiej zwykłej chwili, nagle, słońce wpada przez okno pod
Rękopisy Opowiedziane
Coś wam powiem o sobie, na początek. Zanim przejdę przez próg, pukam dyskretnie we framugę trzy razy i czekam chwilę. Nie wiecie? Wytłumaczę, ale jeszcze nie teraz. Nie przechodzę przez próg lewą nogą, nie uścisnę twojej dłoni dopóki jestem za progiem. Że przesądy? Rozumiem. Tyle, że to co w waszych
Rękopisy Opowiedziane
"Co ostatecznie złamało mi serce? Gdy zrozumiałam, że doskonale wiedziałeś co robisz. Wiedziałeś jak bardzo mnie zranisz, a jednak zrobiłeś to. Świadomość tego zostawiła ranę. A ponieważ ciągle tu jesteś, ta rana nie chce się zagoić. Tyle razy mnie porzucałeś i odpychałeś tylko po to, żeby wracać, jakby nic