Gdzieś w ciemnych, przytulnych kątach, w tajemnych zakamarkach, w kufrach razem z innymi skarbami, bezpiecznie utulone, odłożone, ale nie zapomniane - czekają myśli. To myśli nie przemyślane do końca, nieuporządkowane, rozczochrane i bardzo osobiste. I bardzo, bardzo piękne. Łabędzi puch, stary kocyk, zapach hiacyntów i kruchych ciasteczek, jakieś nuty, jakieś wiersze. Usiądź proszę. Opowiem ci zamyśloną historię.
Rękopisy/Zamyślone
Było sobie kiedyś małe szczęście. Nazywało się Szczęście ponieważ było szczęściem, a każdy , kto jest szczęściem nazywa się Szczęście. No cóż...nie mają wyboru. No...bo...rozumiecie przecież, że gdyby szczęście nazywało się Kalosz, albo , na ten przykład, Żwir, to przecież wszystko byłoby jakieś nie takie. Na przykład: ci, co
Rękopisy/Zamyślone
Piszę te krótkie historie po cichu. Cichutko powstają, bez hałasu rozsiadają się w gościnnym ghost. A kiedyś, jeśli mają szczęście, jakaś urocza czytelniczka czy też przemiły czytelnik, wydobędzie je z ghostowej szuflady, otrzepie z kurzu i przeczyta. A potem wracają do swojej szuflady i znowu czekają, czekają i czekają... Wiem,
wyszeptane
Człowiek to takie dziwne zwierzę jest. Ciągle za czymś goni, o czymś marzy, coś go woła. Biega po tym kawałku kamienia który pędzi przez czarną pustkę. Pędzi ta planetka nasza i dla wszechświata jej istnienie bądź nieistnienie nie ma znaczenia. A my wieszamy czyste firanki na wiosnę. Myjemy okna, sadzimy
wyszeptane
Nikt nas nie przygotował. Nikt nam nie powiedział... Czy my baliśmy się starości? Kiedyś dawno? Kiedy mogliśmy imprezować całą noc, spać godzinę, a następnego dnia działać jakby nigdy nic? Wtedy, kiedy nasze żołądki bez oporu trawiły pasztet podlaski i konserwę pułtuską (bożżż!)? Wiedzieliśmy, że jak się jest starym, to pamięć