fantasy
Świat jest znacznie bardziej tajemniczym miejscem niż nam się wydaje. Część z nas nie dowie się o tym nigdy, a większość z tych, którzy się dowiedzą z jakiegoś powodu usuwa to doświadczenie ze swojej pamięci. I dlatego nikt o nas nie wie. To znaczy wie, ale jakoś tak, od razu
fantasy
Nie było wiatru. Nie było. A jednak coś poruszało gałęziami tego jednego drzewa. - To tutaj.- Podeszliśmy ostrożnie do drzewa. -Światło poproszę.- Ktoś zapalił lampę naftową. Ktoś inny odkaszlnął sugestywnie. Ktoś inny zapytał niepewnym głosem: - Co teraz? Nikt nie wiedział, więc postanowiliśmy usiąść i poczekać. -Podobno mieli
wyszeptane
Prowadzi ich zapach, słodki i ciepły. Obietnica bezpieczeństwa, odpoczynku i spokoju. Czekolada i wiśnie. To najpierw. Potem fala prażonych jabłek z cynamonem. Wyjęte przed chwilą z piekarnika maślane ciasteczka, jeszcze zbyt gorące by zdjąć je z blachy, i herbata z koniakiem. Wirujący, nieomal widoczny, wręcz gęsty, to mięciutkie śmietankowe krówki,
fantasy
Szerokim, szutrowym traktem jechała niespiesznie pomalowana w czerwonożółte maziaje wysoka dwukółka ciągnięta przez niewiarygodnie dużego, smoliście czarnego ogiera. Trzymająca lejce starsza kobieta, delikatnym ruchem dłoni zatrzymała konia przed drewnianym mostkiem. -Stój, Wars, - poprosiła zadziwiająco młodym, melodyjnym, ciepłym głosem. - Już nie daleko? Kary wskazał wyraźnym ruchem głowy. W odległości
a story
Pan rejent Jan Grabowski, jak każdego 3 dnia, każdego kolejnego miesiąca od lat... od dnia , kiedy zobowiązał się...zobowiązał się...To długa historia. Długa i piękna. Historia o miłości niemożliwej, nieujawnionej, nieśmiałej. I nieśmiertelnej... Pan Jan przysiadł przy szlachetnym dębowym biurku i pogładził pięknie wypolerowany blat, na którym znał każdą
fantasy
"Pamiętaj" powtarzam "pamiętaj". Bardzo się staram. Pamiętam różne rzeczy. Jeszcze pamiętam jak wygląda kolor niebieski. Jak pachnie kawa. Pamiętam jak brzmi szum wiatru w gałęziach drzew. Pamiętam, ale wiem , że to już bez znaczenia. Cambiar el mundo, amigo Sancho, no es ni utopía ni locura, es
fantasy
Na krzywej ścianie pokrytej spękaną olejną w kolorze szpinakowej sraczki wyraźnie widać było ślady po rozgniecionych muchach. Trupy tych much zaściełały brudną podłogę pod ścianami . Kot , cały czarny poza rudą grzywką, z obrzydzeniem przewracał muchy łapą. Gdyby ktoś go teraz obserwował, mógłby odnieść, skądinąd słuszne, wrażenie, że kocur czegoś szuka.
fantasy
Ktoś przyniósł bukiet tulipanów. No właśnie, że nikt nie pamięta. Imieniny były. A kto by tam spamiętał czyje. U nas w rodzinie to jak nie imieniny, to urodziny, jak nie wesele to stypa, albo przemarsz wojska. Całą książkę taką zapisaną datami i różnymi notatkami babunia trzyma na komodzie z różanego
fantasy
Świeca się dopaliła. Płomyczek na końcu zwęglonego knota westchnął i umarł. Pogrążyliśmy się w kompletnych ciemnościach. Zrobiliśmy wszystko jak trzeba, a wygląda, że nie działa. Ktoś chrząknął znacząco. -Te? - to bez wątpienia głos Grubcia i, bez wątpienia, skierowany do Stefanka. Stefanek wymyślił całą tę akcję . -Te? Jesteś tu? -
fantasy
No dobrze. Swobodne pisanie. Takie ćwiczenie dla początkującego pisarza. Siadasz i piszesz co ci ślina na długopis przyniesie z nadzieją, że w którymś momencie ta bazgranina zacznie mieć sens. No dobra. Czas na dzisiejszy wpis. Nic się nie zdarzyło. Nie mam o co zaczepić pierwszej myśli. No, nic. Co by
Czy ja nie mogę spać? A może...? A może nie mogę się obudzić? Szlag. Ile to już czasu? Spotykam tu różnych. To nie tak, że tu nikogo nie ma . Czy, że nie da się pogadać... no, "pogadać" to może za dużo powiedziane. "Zamienić monosylaby" bardziej . Ale